Gdy trzeba szybko usunąć parę, zapachy i nadmiar wilgoci ze strefy gotowania, stosuje się wentylatory kuchenne. W kuchni domowej poprawiają komfort i ograniczają skraplanie pary, a w gastronomii wspierają higienę, bezpieczeństwo i ciągłość pracy w warunkach dużego obciążenia cieplnego i zapachowego. W tej kategorii mieszczą się rozwiązania z grupy wentylatorów do systemów wentylacji, przeznaczone do instalacji kanałowych i współpracy z okapami, dobierane z uwzględnieniem kubatury, oporów sieci i warunków serwisowych.
W prawidłowo zaprojektowanym układzie wentylator kuchenny nie zastępuje okapu. Okap zbiera opary i tłuszcz nad płytą lub ciągiem technologicznym, a wentylator wytwarza wymagany wyciąg i pokonuje opory kanałów, filtrów oraz kształtek. Dlatego całą instalację rozpatruje się jako całość, zwłaszcza gdy mechaniczna wentylacja nawiewno-wywiewna kuchni pracuje równolegle z wyciągiem miejscowym.
W małych kuchniach zwykle wystarcza jeden z kompaktowych modeli z grupy wentylatorów kanałowych. W instalacjach z okapem gastronomicznym częściej wybiera się rozwiązania do pracy ciągłej, z izolowaną termicznie i akustycznie obudową, regulacją obrotów oraz silnikiem umieszczonym poza strumieniem powietrza, co ułatwia serwis, zwiększa trwałość i ogranicza pobór energii poza szczytem pracy.
Dobrze dobrany wentylator kuchenny wpływa nie tylko na komfort. Stała wymiana powietrza ogranicza skraplanie pary na ścianach i suficie, zmniejsza ryzyko rozwoju pleśni i stabilizuje warunki pracy w otwartych kuchniach, gdzie poziom hałasu ma znaczenie równie duże jak wydajność.
Jeżeli instalacja pracuje na krótkim odcinku kanału i przy niskich oporach, dobrym wyborem mogą być wentylatory osiowe, cenione za prostą konstrukcję i niski poziom hałasu. Najlepiej działają instalacje, w których przewidziano:
Taki układ pozwala dłużej utrzymać parametry pracy i ułatwia przeglądy, które w intensywnie eksploatowanych kuchniach warto planować mniej więcej co 6 miesięcy.
Wydajność wentylatora kuchennego w m³/h oblicza się na podstawie kubatury pomieszczenia i wymaganej krotności wymian powietrza, czyli liczby pełnych wymian w ciągu godziny. Punktem wyjścia jest projektowana wartość właściwa dla przeznaczenia kuchni. Dla kuchni restauracyjnych i hotelowych przyjmuje się wartości wyższe, bo obciążenie cieplne, wilgoć i zapachy są większe.
Przykład doboru jest prosty. Kuchnia o powierzchni 20 m² i wysokości 2,7 m ma 54 m³ kubatury. Jeżeli projekt zakłada 10 wymian na godzinę, wentylator powinien zapewnić minimum 540 m³/h, a do tego trzeba doliczyć spadki ciśnienia na filtrach i w kanałach. Gdy instalacja ma dłuższe trasy lub więcej kształtek, sam nominalny przepływ nie wystarczy, a wtedy dobór uwzględnia także spręż, czyli zdolność pokonania oporów sieci. Przy inwestycjach gastronomicznych pomagamy Państwu dobrać parametry do realnych warunków pracy, a nie wyłącznie na podstawie danych katalogowych.