Kratki do wentylacji

Kratki do wentylacji stanowią zakończenie instalacji od strony pomieszczenia i decydują o kierunku nawiewu, skuteczności wywiewu oraz estetyce zakończenia kanału. Dla wykonawcy i projektanta jest to element dobierany do przekroju przewodu, miejsca zabudowy i wymagań obiektu. W tej kategorii mieszczą się warianty ścienne, sufitowe, podłogowe, transferowe, kominkowe, rewizyjne i oddymiające.

Gdzie kratki do wentylacji pracują w instalacji?

Kratki do wentylacji odpowiadają za stałą cyrkulację powietrza oraz usuwanie wilgoci i zapachów, ale ich funkcja zmienia się wraz z miejscem montażu. Kratka wentylacyjna ścienna zwykle służy do nawiewu albo wywiewu, a kratka wentylacyjna sufitowa sprawdza się tam, gdzie przewód kończy się nad sufitem podwieszanym. W strefach specjalnych istotne są akustyka, odporność mechaniczna lub bezpieczeństwo pożarowe.

W projektach najczęściej spotykamy:

• kratkę wentylacyjną ścienną do nawiewu, wywiewu i zabudów technicznych
• kratkę wentylacyjną sufitową do zakończeń kanałów w stropach podwieszanych
• kratkę wentylacyjną podłogową do posadzek, konwektorów i przewodów zakończonych w podłodze
• kratki transferowe i przepływowe do przejść między pomieszczeniami
• kratki tłumiące i oddymiające do stref z wymaganiami akustycznymi lub pożarowymi

Przy konwektorach stosuje się wersje taśmowe o wzmocnionej konstrukcji. Kratka kominkowa nawiewna i wywiewna wspomaga cyrkulację wokół wkładu, a estetyczne zakończenie bocznych wylotów kanałów wentylacyjnych stanowią kratki kominowe Darco, które dodatkowo poprawiają cyrkulację powietrza i chronią kanał przed zagnieżdżeniem ptaków.

Jak dobrać typ kratki do przekroju i zabudowy?

Dobór kratki zaczyna się od geometrii instalacji. Kratki do kanałów prostokątnych, przewodów okrągłych i zakończeń kanałów wentylacyjnych różnią się nie tylko ramką, ale też sposobem rozprowadzenia strumienia oraz montażem. Źle dopasowana wersja zwiększa opory przepływu i utrudnia serwis.

W praktyce najlepiej sprawdzają się:

• jedno – i dwurzędowe kierownice, gdy trzeba ustawić kąt nawiewu
• wielokierunkowe czoło, gdy ważne jest równomierne rozprowadzenie powietrza
• fronty perforowane, maskujące i rastrowe, gdy liczy się spójna estetyka zabudowy
• wykonanie rewizyjne i osłonowe, gdy za kratką znajduje się armatura lub potrzebny jest dostęp serwisowy

Gdy stosowana jest kratka wentylacyjna zewnętrzna, istotne są siatka, odporność na korozję i pewne mocowanie. W przewodach okrągłych sprawdzają się także wersje osiatkowane, natomiast przy nawiewie sufitowym wymagającym intensywnego mieszania powietrza warto rozważyć również nawiewniki wirowe.

Na jakiej wysokości montuje się kratkę wywiewną?

Kratka wentylacyjna łazienkowa i punkt wywiewny w kuchni powinny znajdować się w górnej strefie pomieszczenia. Skuteczny odbiór wilgoci i ciepłego powietrza uzyskuje się wtedy, gdy wlot wywiewny znajduje się możliwie blisko sufitu i jest zgodny z projektem oraz normą wentylacyjną dotyczącą rozmieszczenia takich wlotów.

Wywiew w kuchni i łazience lokalizuje się zwykle do około 15 cm od sufitu lub bezpośrednio w suficie.

Układ pomieszczenia ma znaczenie. Kratka wentylacyjna łazienkowa nie powinna być zasłonięta wysoką zabudową, a w kuchni trzeba skoordynować jej położenie z okapem i drogą dopływu powietrza. Kratki transferowe oraz szczeliny tłumiąco-transferowe pomagają utrzymać przepływ między pomieszczeniami bez zbędnego hałasu.

Jakie parametry decydują o wielkości i liczbie kratek?

W instalacjach niskociśnieniowych i średniociśnieniowych wielkość kratki nie wynika wyłącznie z wymiaru otworu w ścianie. Dobór opiera się na strumieniu powietrza, dopuszczalnej prędkości na powierzchni czołowej, poziomie hałasu i spadku ciśnienia. W domu jednorodzinnym znaczenie ma także funkcja pomieszczeń oraz liczba punktów nawiewnych i wywiewnych.

Przy doborze weryfikujemy:

• strumień powietrza dla kuchni, łazienki, pokoi i pomieszczeń pomocniczych
• przekrój kanału prostokątnego albo średnicę przewodu okrągłego
• prędkość wypływu, poziom hałasu i opór elementu z karty technicznej
• możliwość regulacji kierownicami lub przepustnicą oraz dostęp do czyszczenia

W typowych wykonaniach aluminiowych szerokość kratek może wynosić od 75 do 1225 mm, a wysokość od 75 do 625 mm. Taki zakres ułatwia dopasowanie do skrzynki rozprężnej, ściany, sufitu lub konwektora.

Po czym poznać właściwie wykonaną kratkę wentylacyjną?

Właściwie wykonana kratka wentylacyjna ma stabilną ramkę, powtarzalne wymiary i materiał dobrany do środowiska pracy. Aluminium lakierowane, często w kolorze RAL 9010, albo anodowane sprawdza się w typowych wnętrzach, a stal nierdzewna lepiej sprawdza się tam, gdzie element jest często myty oraz w zastosowaniach higienicznych. W instalacjach specjalnych ważna jest dokumentacja producenta potwierdzająca materiał, przeznaczenie i zgodność z projektem.

W praktyce warto oczekiwać:

• odporności na korozję i ścieranie podczas eksploatacji oraz czyszczenia
• zgodności wymiarowej z kanałem, ramką montażową lub skrzynką rozprężną
• pewnego mocowania przez montaż kratki na wkręty lub kołki rozporowe, a w części systemów także na zatrzaski
• regulacji przepływu przez kierownice, przepustnicę albo element tłumiący
• wersji specjalnej do oddymiania, kominka, podłogi, elewacji lub stref higienicznych

Przy inwestycjach z wymaganiami higienicznymi, oddymiającymi albo niestandardową zabudową pomagamy Państwu dobrać kratki do wentylacji odpowiednie do przekroju kanału i warunków pracy instalacji, a także pozostałe produkty wentylacyjne HTS potrzebne do układu nawiewu i wywiewu.